ข่าวบันเทิง ดารา นักร้อง นางแบบ
เมษายน 19, 2014 03:40

รักสุดฤทธิ์ วันที่ 9 ธันวาคม 2556

“พี่ขอโทษ ชนก็รู้ พี่ไม่มีสิทธิ.. พี่ถึงต้องทำแบบนี้” “พี่ธรรม์ทำแบบนี้เพื่อให้อิทสบายใจว่า พี่ธรรม์ไม่ใช่คู่แข่งของเค้า ทำให้มาย่าตัดใจจากพี่ธรรม์ได้ง่ายขึ้น แล้วพี่ธรรม์คิดจะทำอะไรเพื่อตัวเองบ้างหรือเปล่า “พี่ไม่ต้องการอะไร นอกจากให้ทุกคนมีความสุข เท่านั้นก็พอแล้ว” “พี่ธรรม์แน่ใจนะคะว่า มาย่าจะมีความสุข ชนอยากให้พี่ธรรม์เปิดโอกาสให้ตัวเอง แข่งกับอิทอย่างแฟร์ ๆ ไม่ใช่หลีกทางโดยไม่ยอมสู้อย่างนี้ พี่ธรรม์คิดยังไงกับมาย่า ก็บอกเค้าไปเถอะค่ะ ก่อนที่จะสายเกินไป” ชนมนเลื่อนมาจับมือธรรม์อย่างเอาใจช่วย อิทธิฤทธิ์กับมาย่าไม่ได้ยินว่าธรรม์กับชนมนคุยอะไรกัน เห็นแต่ภาพสองคนจับมือคุยกันใกล้ชิดก็เข้าใจผิด คืนนั้นอิทธิฤทธิ์นอนไม่หลับ จู่ ๆ ก็ลุกขึ้นมาสั่งห้ามธรรม์จีบชนมน ธรรม์ย้อนถามว่าอิทธิฤทธิ์คิดอะไรกับชนมน อิทธิฤทธิ์ทำปากแข็งไม่ยอมรับความจริง ธรรม์แกล้งยั่วโมโหไม่ยอมรับปาก ด้านมาย่าที่นอนไม่หลับเช่นกัน ตัดสินใจถามชนมนว่าชอบธรรม์หรือเปล่า ชนมนบอกเธอคิดกับธรรม์แค่พี่ชาย มาย่ายังคิดว่าธรรม์ชอบชนมน ชนมนรีบบอกธรรม์ไม่มีวันมองเธอเป็นอย่างอื่น ชนมนยกเอาคำสอนพ่อขึ้นมาอ้าง อยากให้มาย่ารู้ว่าธรรม์แอบชอบมาย่าอยู่ แต่มาย่ายังไม่แน่ใจ เช้าวันใหม่ ชินเห็นว่ายาเบาหวานของชูชัยหมด จึงคิดจะพาไปหาหมอ แต่ชูชัยบอกให้รอชนมนกลับมาก่อน ชินรู้ได้ทันทีว่าชูชัยไม่มีเงินไปหาหมอ ชินพยายามจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะชูชัยเคยบอกว่าเมื่อก่อนเคยมีเงิน มีบ้าน มีรถ ชูชัยไม่ยอมบอก ชินเซ็งจัดจะเดินหนีไป ชูชัยหน้ามืดเซเกือบล้ม ชินรีบวิ่งกลับมาประคองแทบไม่ทัน อิทธิฤทธิ์วาดภาพจะบอกรักมาย่าท่าม กลางบรรยากาศที่งดงาม มีชิงช้าสีขาวประดับดอกไม้จุ๋งจิ๋งผูกอยู่กับต้นไม้กอดอกไม้สีสวยสดปักรอบ ๆ ชิงช้าเป็นรูปหัวใจและมีเทียนนับร้อยปักอยู่กับดอกไม้ อิทธิฤทธิ์ขอให้ชนมนมาช่วยจัดฉาก สร้างบรรยากาศให้เหมือนกับที่ฝันไว้ ชนมนให้อิทธิฤทธิ์เรียกตัวเองว่าพี่ แล้วให้คุกเข่าขอร้องด้วย อิทธิฤทธิ์ยอมทำตามที่ชนมนบอก ชนมนยอมรับปากจะช่วย แต่ยังไม่ทันได้ลงมือทำอะไร เมนี่ก็มาตามอิทธิฤทธิ์ไปเข้าฉากเสียก่อน ชนมนเลยต้องอยู่ทำงานตามลำพัง วันนี้มาย่าต้องถ่ายฉากโดนยิงที่หัวไหล่ แล้วล้มกลิ้งลงมาตามเนินสูงเป็นทางยาวหลายตลบ มาย่าไม่ใช้สแตนด์อิน เล่นเองทุกครั้ง อิทธิฤทธิ์กับธรรม์เป็นห่วงมาก กว่าสตีฟจะได้ภาพที่พอใจ มาย่าก็ถึงกับสะบักสะบอม ธรรม์รีบเข้าไปดูด้วยความเป็นห่วง อิทธิฤทธิ์เพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าทิ้งชนมนให้อยู่ทำงานคนเดียว กว่าอิทธิฤทธิ์จะมาถึง ชนมนก็จัดสถานที่เสร็จเรียบร้อยแล้ว อิทธิฤทธิ์รู้สึกทึ่งที่เห็นทุกอย่างเสร็จเร็วเกินคาด ชนมนนั่งอยู่ท่ามกลางดอกไม้ รู้สึกเศร้าวูบขึ้นมาที่ต้องมาจัดฉากบอกรักให้อิทธิฤทธิ์ อิทธิฤทธิ์มองชนมนที่นั่งอยู่กลางกอดอกไม้สวย เป็นภาพที่น่าดูอีกแบบ อิทธิฤทธิ์เดินข้ามแนวกอดอกไม้เข้าไปหาชนมน “สวยมาก” ชนมนหันขวับมามองอิทธิฤทธิ์ อิทธิฤทธิ์รีบเปลี่ยนท่าที “สุดยอด” “ชั้นช่วยได้แค่นี้แหละ ที่เหลือนายทำต่อเองนะ” ชนมนจะเดินหนีไป อิทธิฤทธิ์รั้งตัวชนมนไว้ แล้วค่อย ๆ หยิบใบไม้ที่ติดผมชนมนออก   ทีละใบช้า ๆ แล้วลูบผมที่ยุ่งเหยิงของชนมนให้เข้าที่อย่างเบามือ อิทธิฤทธิ์จ้องมองหน้าชนมนอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้ชนมนเหนื่อยลำบากอีกแล้ว “ขอบคุณนะ..แล้วก็ขอโทษที่ชั้นมาช้า..ทำให้เธอต้องเหนื่อยคนเดียว” “นายอย่าทำให้ชั้นเหนื่อยเปล่าแล้วกัน” “ไม่อยู่แล้ว ยังไงวันนี้ชั้นก็ต้องทำให้มาย่ารับรักชั้นให้ได้” “ชั้นเชื่อว่า นายรักมาย่า..แต่นายรักมาย่าแบบไหน นายเคยถามตัวเองหรือเปล่า” “รักก็คือรัก จะมีรักแบบไหนอีกล่ะ ชั้นรักมาย่า รักที่สุด เค้าเป็นคนแรกที่ชั้นคิดถึง ชั้นเชื่อว่า ชั้นรักมาย่ามากกว่าไอ้ธรรม์ร้อยเท่าพันเท่า” “ตอนนี้ความรักของนายมันคือการเอาชนะ แต่ไม่ใช่เอาชนะใจมาย่า แต่นายกำลังพยายามเอา ชนะพี่ธรรม์” “ไม่จริง!! ฉันรักมาย่าจริง ๆ” ชนมนเดินลิ่ว ๆ ออกไปไม่ยอมหันหลังกลับมามอง เจ็บปวดหัวใจแปลบ ๆ อิทธิฤทธิ์โมโหที่ชนมนมาจี้จุดที่กำลังหวั่นใจและตั้งคำถามกับตัวเองเหมือนกัน “โธ่เว้ย! บอกรักก็รักซิวะ” อิทธิฤทธิ์เตะกระถางเปล่าที่วางอยู่แถว ๆ นั้นกระเด็นกระดอนไปเป็นการระบายอารมณ์ ชนมนเดินไปเจอมาย่ากับธรรม์ ต่างฝ่าย   ต่างแปลกใจที่เห็นสภาพสะบักสะบอมของอีกฝ่าย  ชนมนแกล้งดุธรรม์ว่าไม่ยอมดูแลมาย่า ธรรม์รีบบอกเป็นเพราะมาย่าอินกับการแสดง และมาย่าเองก็ไม่อยากให้เขาดูแลด้วย มาย่าเผลอหลุดปากปฏิเสธ        ธรรม์บอกถ้ามาย่าเต็มใจให้ดูแลก็จะคอยดูแลอย่างเต็มที่ อิทธิฤทธิ์เดินมาเห็นเข้าพอดี “ไอ้ธรรม์ ! คิดจะแข่งกับชั้นจริง ๆ ใช่มั้ย” อิทธิฤทธิ์คิดวางแผน แกล้งวิ่งหน้าตื่นเข้าไปบอกว่าเจอโรคจิตแถวห้องพักมาย่า ธรรม์รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว อิทธิฤทธิ์ดึงตัวมาย่าให้วิ่งตามไป อ้างว่าจะพาไปซ่อนตัว ชนมนจะตามไปด้วย อิทธิฤทธิ์กระซิบบอกไม่ให้ชนมนตามไป เพราะจะพามาย่าไปบอกรัก แม้จะเจ็บปวดใจ แต่ชนมนก็แอบตามไปดู อิทธิฤทธิ์พามาย่าไปที่ที่จัดเตรียมไว้ แล้วเริ่มต้นเอ่ยปากสารภาพรัก มาย่าอ้าปากจะปฏิเสธ อิทธิฤทธิ์เจ็บปวด ยอมรับความจริงไม่ได้ รวบตัวมาย่ามากอดไว้อย่างเด็กเอาแต่ใจ ไม่สมหวังก็ยังไม่พร้อมจะฟัง มาย่าจะดันอิทธิฤทธิ์ออกไป เลยต้องใจอ่อน กอดปลอบอิทธิฤทธิ์ ชนมนเห็นทั้งคู่กอดกันก็เข้าใจผิด ธรรม์ที่วิ่งตามมาเจอก็ถึงกับอึ้ง เข้าใจผิดเช่นเดียวกับชนมน เช้าวันใหม่ ธรรม์ออกไปวิ่งจ๊อกกิ้งอย่างเอาเป็นเอาตายแต่เช้า เพื่อให้ลืมภาพอิทธิฤทธิ์กับมาย่าเมื่อวาน มาย่าที่ยังคงกังวลใจเรื่องอิทธิฤทธิ์เดินไปเจอ จะขอคำปรึกษา ธรรม์ฝืนใจแสดงความยินดี คิดว่าสองคนตกลงจะคบกันแล้ว มาย่าน้อยใจเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว สักพักธรรม์ก็ได้ยินเสียงร้องของมาย่า ธรรม์รีบวิ่งไปดู แต่กลับได้พบเพียงผ้าคลุมไหล่ของมาย่าตกอยู่กับพื้น อิทธิฤทธิ์กลุ้มใจมาก กลัวจะเสียเพื่อนเพียงคนเดียวอย่างมาย่าไป เพราะผลจากการบอกรักเมื่อวาน อิทธิฤทธิ์ตัดสินใจจะไปคุยกับมาย่าให้รู้เรื่อง   ชนมนเห็นท่าทางรีบร้อนของอิทธิฤทธิ์ก็รีบวิ่งตามไป ทั้งสองคนวิ่งไปเจอธรรม์ที่กำลังตามหามาย่า พอรู้ว่ามาย่าหายไปก็พากันตกใจมาก ตี๋เล็กกับบ๊วยใส่หน้ากากปิดบังใบหน้าบังคับจับตัวมาย่าเข้าไปในสวนป่า ทั้งสองคนบังคับให้มาย่าเดินตามไปจนถึงชายป่า บ๊วยแยกตัวออกไป ตี๋เล็กเดินไปจับมือมาย่าเพื่อจะจูงไปด้วยกัน มาย่าสะบัดมือออกอย่างรังเกียจ ตี๋เล็กกระโจนเข้าหามาย่า มาย่าทั้งหยิกทั้งข่วนแต่ตี๋เล็กก็ไม่ยอมปล่อยมือ ตี๋เล็กขู่จะเล่นงานอิทธิฤทธิ์ ธรรม์ และ   ชนมน ถ้ามาย่าไม่ยอมตามใจ มาย่ายอมหยุดนิ่ง ตี๋เล็กพามาย่าไปดูมอเตอร์ไซค์คันเก่งที่จอดอยู่ริมถนน ที่แท้ตี๋เล็กจับตัวมาย่ามา เพราะฝันอยากขี่มอเตอร์ไซค์โดยมีมาย่าซ้อนท้าย ธรรม์ อิทธิฤทธิ์ ชนมน วิ่งไล่บ๊วยมาถึงชายป่าพอดี ตี๋เล็กรีบบิดรถมอเตอร์ไซค์พามาย่าหนีไปทันที บ๊วยฉวยโอกาสที่ทุกคนหันไปจดจ่อกับมาย่า หลบวูบไปได้ ตี๋เล็กซิ่งรถไปตามถนนอย่างรวดเร็ว มาย่ามองไปทางข้างหลัง เห็นอิทธิฤทธิ์ ธรรม์และชนมนวิ่งไล่ตามมาอยู่ไกล ๆ มาย่าตบตี จิกดึงทึ้งผมตี๋เล็ก จนตี๋เล็กเริ่มควบคุมรถไม่ได้ ตี๋เล็กตัดสินใจจะจอดรถ แต่รถกลับเบรกแตกจอดไม่ได้ รถแล่นซิกแซ็กไปมาบนถนนอย่างน่าหวาดเสียว   มาย่ากรีดร้องเสียงดังด้วยความกลัวสุด ๆ รถตี๋เล็กไถลไปล้มอยู่ข้างถนน ตี๋เล็กกับมาย่าล้มตามรถ กระเด็นไปนอนอยู่ที่กองทรายข้างถนน มาย่าโขยกเขยกลุกขึ้นมาได้ อิทธิฤทธิ์กับ ธรรม์วิ่งมาถึงตัวมาย่าพร้อมกัน มาย่าโผเข้ากอดธรรม์ไว้อย่างตกใจกลัวจนตัวสั่น อิทธิฤทธิ์นิ่งอึ้งที่เห็นมาย่าเลือกไปหาธรรม์ก่อน ชนมนวิ่งอย่างเหนื่อยหอบตามมา “รีบพามาย่าไปโรงพยาบาลดีกว่า แล้วตกลงไอ้โรคจิตมันเป็นใคร” ทุกคนเพิ่งนึกได้หันไปมองตี๋เล็กที่กำลังตะเกียกตะกายคลานไปหามอเตอร์ไซค์ อิทธิฤทธิ์เข้าไปกระชากตัวตี๋เล็กขึ้นมา ชนมนเข้าไปช่วยกระชากหน้ากากของตี๋เล็กออก ตี๋เล็กหน้าเหยเกอย่างรู้สึกกลัวและรู้สึกผิด ธรรม์โกรธจัดรี่เข้าชกตี๋เล็กหน้าหงาย มาย่าไปดึงธรรม์ไว้ไม่ให้ตามไปซ้ำตี๋เล็ก ธรรม์ดึงมาย่ามากอดปลอบใจอีกครั้ง อิทธิ ฤทธิ์ชะงักมองธรรม์กับมาย่า ชนมนมองอิทธิฤทธิ์อย่างแปลกใจที่ไม่อาละวาดใส่ธรรม์ อิทธิพลให้ลูกน้องสืบหาที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ของนฤดีมาให้ พอได้มาแล้วก็พยายามโทรศัพท์ไปหา แต่นฤดีวางสายไปทันทีที่ได้ยินเสียงอิทธิพล อิทธิฤทธิ์คิดจับตี๋เล็กไปส่งตำรวจ มาย่าไม่อยากเป็นข่าว บอกให้ปล่อยตี๋เล็กไป อิทธิฤทธิ์โวยวายคิดใช้กำลังแก้ปัญหา ธรรม์พูดขู่จนตี๋เล็กยอมรับปากจะไม่มายุ่งกับมาย่าอีก มาย่ายิ้มภูมิใจในตัวธรรม์ อิทธิฤทธิ์เห็นสายตามาย่าก็รีบเดินหนีไปทันที ชนมนเป็นห่วงรีบเดินตามไปคุย “นี่นายอิท! ตกลงนายกับมาย่านี่มันยังไงกันแน่หา” อิทธิฤทธิ์หยุดหันไปมอง เห็นธรรม์ประคองมาย่าเดินตามมา อิทธิฤทธิ์เดินอาด ๆ ย้อนกลับไปหาธรรม์กับมาย่าท่าทางเอาเรื่อง “ดูแลมาย่าดี ๆ ด้วยล่ะ ถ้านายทำให้มาย่าเสียใจ นายไม่ตายดีแน่ ! ชั้นเข้าใจแล้ว..เข้าใจแล้วจริง ๆ ชั้นเป็นได้แค่เพื่อนของเธอ ไม่ว่ายังไง เราก็ยังเป็นเพื่อนกัน” ธรรม์กับชนมนยืนงงอยู่ นึกว่ามาย่ากับอิทธิฤทธิ์ตกลงเป็นแฟนกันแล้ว อิทธิฤทธิ์ลาก  ชนมนติดมือไปอย่างไม่รู้จะทำยังไงต่อ แค่อยากให้ชนมนไปเป็นเพื่อน ชนมนถูกอิทธิฤทธิ์ลากตัวปลิวไป ทิ้งให้ธรรม์กับมาย่ามองหน้ากันอย่างงง ๆ เก้อเขิน “ในที่สุดไอ้ธรรม์มันก็ชนะชั้นจนได้” “เรื่องมาย่าน่ะเหรอ นายต่างหากที่ชนะ! นายยอมรับความจริงอย่างลูกผู้ชาย นายได้ชนะใจ ตัวเองแล้ว นายอิทธิฤทธิ์”

credit dailynews

Comments are closed.